Wola Ojca (τὸ θέλημα τοῦ πατρός)

τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ θέληµα τοῦ πατρός µου, ἵνα πᾶς ὁ θεωρῶν τὸν υἱὸν καὶ πιστεύων εἰς αὐτὸν ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἀναστήσω αὐτὸν ἐγὼ [ἐν] τῇ ἐσχάτῃ ἡµέρᾳ.

To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Dzisiaj często się mówi: „wydaje mi się”, „ja myślę/uważam/sądzę tak a tak”, „mam rację”, „przecież tak jak ja chcę będzie najlepiej”. Chrystus stosuje inną metodę. Wszystko, co robi, robi wypełniając wolę Ojca (J 6, 38). Ona jest Jego pokarmem (J 4, 34), dzięki niej Jego sąd jest sprawiedliwy (J 5, 30). Wolą Ojca jest życie (J 6, 39n)! Kto chce pełnić wolę Ojca pozna, że nauka Jezusa w sumie nie jest Jego, ale Ojca (J 7, 17). Każdy, kto pełni wolę Ojca i oddaje Mu cześć, będzie wysłuchany, bo działa jak Bóg (J 9, 31).

Sąd (κρίσις)

14.04.2021 r., J 3, 16-21

αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσµον καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι µᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς, ἦν γὰρ αὐτῶν πονηρὰ τὰ ἔργα.

A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. J 3, 19

W komentarzach podkreśla się fakt, że złe uczynki pochodzą od Złego, pierwszego niewierzącego, ojca kłamstwa, zabójcy (J 8,44). Niewiara w Ewangelii Jana jest jedynym grzechem, więc złe uczynki to uczynki dokonywane przeciw wierze.

Sądu dokonuję sam, bo albo dokonuję zło i nie chcę zbliżyć się do Niego, albo wybieram Jego i powoli „przyzwyczajam oczy do światła”.

W pełni otworzyć (διανοίγω)

7.04.2021 r., Łk 24, 13-35

αὐτῶν δὲ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλµοὶ καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν· καὶ αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ’ αὐτῶν.

Wtedy ich oczy zostały otwarte w pełni i poznali Go, lecz On stał się niewidzialny. Łk 24, 31

Jezus tłumaczy Pisma. Słowo to jeden z dwóch Boskich pokarmów i w przypadku dwóch uczniów stanowi etap na drodze do pełnej wiary. Pełnia zaczyna się podczas celebracji Eucharystii, wtedy uczniowie zobaczyli ręce Pana. W Pokarmie z nieba ich oczy otrzymują nadprzyrodzoną siłę do rozpoznania w Nieznajomym Towarzyszu samego Chrystusa. On sam staje się niewidzialny i dalej jest obecny.

Właściwy moment (καιρός)

31.03.2021 r., Mt 26,14-25

ὁ δὲ εἶπεν, Ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν πρὸς τὸν δεῖνα καὶ εἴπατε αὐτῷ, Ὁ διδάσκαλος λέγει, Ὁ καιρός µου ἐγγύς ἐστιν· πρὸς σὲ ποιῶ τὸ πάσχα µετὰ τῶν µαθητῶν µου.

„Powiedział: Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: Nauczyciel mówi: mój właściwy moment jest blisko; u ciebie chcę urządzić paschę z moimi uczniami.” Mt 26, 18

Wyrażenie czas jest bliski (w Biblii Tysiąclecia) można tłumaczyć jako właściwy moment, i jako takie występują jedynie u Mateusza. Kairos występuje w scenie z dwoma opętanymi (Mt 8, 29) i w przypowieści o kąkolu (Mt 13, 30). Stąd można wnioskować, że kairos jest momentem zniszczenia zła, jest dniem Pana. Podczas gdy Judasz i arcykapłani „szukają sposobności” (eukaria – dobrego momentu, Mt 26, 16), Jezus ogłasza bliskość czasu, czyli śmierci i zmartwychwstania.

Mieszkać/przebywać/trwać (μένω)

24.03.2021 r., J 8, 31-42

Ἔλεγεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ Ἰουδαίους, Ἐὰν ὑµεῖς µείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐµῷ, ἀληθῶς µαθηταί µού ἐστε,

Jezus powiedział do Żydów, którzy Mu uwierzyli: Jeżeli będziecie trwać w słowie moim, jesteście prawdziwie moimi uczniami.

Żywa wiara w Jezusa wymaga od ucznia nie tylko zawierzenia w Jego słowo i zawierzenia Jego Osobie, ale trwanie w tym słowie. Meno można tłumaczyć też jako „mieszkanie”, „przebywanie”. Wiara w słowo Jezusa jest też synonimem wiary w Jego Osobę, więc trwając/mieszkając/przebywając w Słowie Wcielonym jestem przez Nie kształtowany, poznaję prawdę, że jestem dzieckiem Bożym. 

Działać (ἐργάζομαι)

17.03.2021 r., J 5, 17-30

ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς, Ὁ πατήρ µου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζοµαι.

Jezus im odpowiedział: Ojciec mój aż do teraz działa, i Ja działam.

Jezus wciąż opowiada o Ojcu. Pragnie o Nim wszystkim opowiedzieć. Słowo Ojca jest słowem Syna, czyny Ojca są czynami Syna, działanie Ojca jest działaniem Syna. Niesamowita jedność! Jezus nie pragnie uniezależnić się od Boga, ale stawia się w pozycji Syna, który wszystko, co ma, dostaje od Ojca. Jest Jego Dzieckiem.

Wypełnić (πληρόω)

10.03.2021 r., Mt 5, 17-19

Μὴ νοµίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόµον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι.

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić.

W centrum Prawa znajduje się przykazanie miłości, wyraża się ono również w dekalogu. Tych dwóch uczymy się od dziecka i czasami zapominamy, że chrześcijaństwo to nie przykazania, ale Osoba Jezusa Chrystusa. To On wypełnił Prawo. I tak na prawdę przykazania są obietnicą, że jeśli jesteś w Nim, to je wypełnisz.

Okup za niewolnika/wyzwolenie niewolnika

3.03.2021 r., Mt 20, 17-28

ὥσπερ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

podobnie jak Syn Człowieczy nie przyszedł aby [Mu] służono, ale służyć i dać swoje życie na okup za wielu. Mt 20, 28

Ten fragment przedstawia dwie drogi życia. Jedna droga to droga panowania, pełna zaszczytów, prestiżu, blichtru i sławy, ogólnie tego, co ma służyć mi. Druga droga, to droga służby, której zwieńczeniem jest oddanie życia za drugiego (por. Iz 53, 10-12). Servire est regnare – służyć to królować.

Rosnąć/powiększać się (ἐπαθροίζω)

24.02.2021 r., Łk 11, 29-32

Τῶν δὲ ὄχλων ἐπαθροιζοµένων ἤρξατο λέγειν, Ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστιν· σηµεῖον ζητεῖ, καὶ σηµεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ µὴ τὸ σηµεῖον Ἰωνᾶ.

Gdy tłumy się powiększały, zaczął mówić: „To pokolenie jest pokoleniem złym. Domaga się znaku, ale będzie im dany jedynie znak Jonasza. Łk 11, 29

Jezus nie potrzebuje reklamować się wśród ludzi, nie wygłasza żadnych pochwał w stosunku do tych, którzy do Niego przychodzą i powiększają grono słuchających (swoją drogą słówko epathroizó występuje w tylko w tym miejscu w całej Biblii). Nie „głaszcze po główce” nowo przybyłych i może budzić zdumienie, a nawet szok, że Chrystus ocenia to pokolenie jako złe (ponera), bo wśród słuchających byli z pewnością tacy, którzy przyszli słuchać Nauczyciela. Jezus o nich nie zapomina i posługuje się hiperbolą, żeby podkreślić z jakim złem się spotyka.

Niezmiennie to Chrystus pozostaje najbardziej wymownym znakiem, bez którego nie ma zbawienia.

Pojednać (καταλλάσσω)

17.02.2021 r., 2 Kor 5, 20 – 6, 3

ὑπὲρ Χριστοῦ οὖν πρεσßεύοµεν ὡς τοῦ θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡµῶν· δεόµεθα ὑπὲρ Χριστοῦ, καταλλάγητε τῷ θεῷ.

W imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień. W imię Chrystusa prosimy: dajcie się pojednać z Bogiem! 2 Kor 5, 20

Katallassó pierwotnie oznaczało wymianę monet, później zmianę z wrogości na przyjaźń (jak opisuje to słownik Stronga). Św. Paweł używa tego wyrażenia w stronie biernej, co oznacza, że ja sam nie jestem w stanie pojednać się z Bogiem. Nie mam takiej mocy i siły. Tylko Bóg może mnie pojednać ze sobą.

Może być tak, że nie chcę zerwać z grzechem, bo mi z nim „dobrze” – jest przyjemny, mam z niego „korzyści”. Pytanie czy chcę, żeby Bóg pojednał mnie z Sobą.