Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: Jahwe, Jahwe, Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność. (Wyj 34,6)
וַיַּעֲבֹ֨ר יְהוָ֥ה ׀ עַל־פָּנָיו֮ וַיִּקְרָא֒ יְהוָ֣ה יְהוָ֔ה אֵ֥ל רַח֖וּם וְחַנּ֑וּן אֶ֥רֶךְ אַפַּ֖יִם וְרַב־חֶ֥סֶד וֶאֱמֶֽת׃
καὶ παρῆλθεν κύριος πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσεν Κύριος ὁ θεὸς οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινὸς
Quo transeunte coram eo, ait: Dominator Domine Deus, misericors et clemens, patiens et multæ miserationis, ac verax,
Miłosierny (רַחוּם raḥûm) jest przymiotnikiem pochodzącym od semickiego rdzenia rḥm, wskazującego na „łono matki”. W Biblii hebrajskiej podmiotem czasownika rḥm, który znaczy „miłować”, „kochać”, „zmiłować się”, jest w większości przypadków Bóg a jego dopełnieniem Izrael. Przymiotnik רַחוּם (raḥûm) jest orzeczeniem w stosunku do podmiotu i w niektórych przypadkach występuje on w łańcuchu jeszcze innych określeń Boga, tak jak ma to miejsce w dzisiejszym pierwszym czytaniu (Wj 34):
„Pan, Pan, Bóg miłosierny (רַחוּם) i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność” (Wj 34,6). Miłosierdzie należy do natury YHWH i jest jednym z Jego tytułów, a brak רַחוּם (raḥûm) wywołałoby załamanie się praw natury. Przymiotnik ten rozbrzmiewa w podejściu Boga do prostych i słabych ludzi.
Pan Jezus, w rozmowie z Nikodemem, mówi, że „Bóg bowiem tak umiłował świat, że dał swego Jedynego Syna, aby każdy kto w Niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne” (w. 16). Miłość Boga do nas, która jest „łagodna, hojna i wierna”, podobna jest do miłości matki pragnącej, aby życie, które nosi w swym łonie, rozwijało się w całej swej pełni.