Ty, umiłowany Gajusie, postępujesz w duchu wiary, gdy pomagasz braciom, a zwłaszcza przybywającym skądinąd. (3J 1,5)
Ἀγαπητέ, πιστὸν ποιεῖς ὃ ἐὰν ἐργάσῃ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τοῦτο ξένους,
Charissime, fideliter facis quidquid operaris in fratres, et hoc in peregrinos,
Słowo “kochany” ludzie wymawiają wszędzie. Czesi mówią “miláčku”, Włosi używają “l’amore mio” nawet kiedy w barze pytają, jaką kawę byś sobie życzył, a my mówimy po prostu “kochanie”. I bardzo dobrze, że tak się dzieje, bo to piękne słowo i abyśmy je wypowiadali jak najczęściej. Święty Jan, zwracając się w ten sposób do Gajusa, zauważa jego dobre postępowanie, ducha wiary, ducha braterstwa, bezinteresownie okazywaną pomoc. Jak więc nie kochać takich ludzi i nie powiedzieć im, że są kochani?
