Także królowa Estera zwróciła się do Pana, przejęta niebezpieczeństwem śmierci. (Est 4,17k)
καὶ Εσθηρ ἡ βασίλισσα κατέφυγεν ἐπὶ τὸν κύριον ἐν ἀγῶνι θανάτου.
Dziś wieczorem dla Żydów rozpoczyna się święto Purim, podczas którego wspomina się ocalenie Izraela przez wstawiennictwo królowej Estery. Tego dnia należy się upić z radości tak mocno, by nie odróżniać ברוך מרדכי (baruch Mordechaj) – błogosławiony Mordechaj od ארור המן (arur Haman) – przeklęty Haman. W tej księdze też ani razu nie pada Imię Boga. To skłania nas do poszukiwania Zakrytego. Ma tu także miejsce gra słów אסתר – Estera i הסתר (hester) – zakrycie. Dopiero Septuaginta dodaje modlitwę królowej, która nadrabia braki i wypowiada się wprost w błaganiu do Stwórcy. Pan nie podaje nam niczego na tacy. W ten sposób współtworzymy świat, w którym Nieskończony raczył nas, w swej miłości, umieścić.
