Zamieszkała ziemia (οἰκουμένη oikumene)

Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu tego, co ma nadejść na ziemię, gdyż moce niebieskie zostaną wstrząśnięte.

ἀποψυχόντων ἀνθρώπων ἀπὸ φόβου καὶ προσδοκίας τῶν ἐπερχομένων τῇ οἰκουμένῃ, αἱ γὰρ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται. (Łk 21,26)

arescentibus hominibus prae timore et expectatione quae supervenient universo orbi nam virtutes caelorum movebuntur.

Ziemia ziemi nierówna. Może być jako taka (γῆ), albo zamieszkała (οἰκουμένῃ). W tym drugim przypadku możemy mówić o pomyśle na społeczeństwo, czy wręcz cywilizacji. To właśnie w obawie o to, ludzie będą mdleli. Wieża Babel, dystopie Orwella, czy Huxley’a ukazują, że nic, co jest bez Bożej obecności, nie może dać trwałego bezpieczeństwa.

źródło: pixabay.com

Trzymać razem (συνέχω synechō)

Bo nadejdą dni na ciebie i ustawią wrogowie twoi obóz warowny przeciwko tobie, i okrążą cię, i ścisną cię zewsząd. (Łk 19,43)

ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι ἐπὶ σὲ καὶ παρεμβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι καὶ περικυκλώσουσίν σε καὶ συνέξουσίν σε πάντοθεν.

quia venient dies in te et circumdabunt te inimici tui vallo et circumdabunt te et coangustabunt te undique.

Dzisiejszy fragment Ewangelii jest jednym z tych, które pozwalają wysnuwać mocne przypuszczenie, wręcz graniczące z pewnością, że Łukasz swoje dzieło spisywał już po upadku Jerozolimy w 70. roku. O ile u pozostałych synoptyków opisy upadku są zapowiadane bez szczegółów (Mt 24,15-22; Mk 13,14-23), o tyle u Łukasza jest już mowa o okrążeniu przez wojska (περικυκλόω) i o jakiejś formie palisady, czy blokady (χάραξ). Pojawia się także συνέχω, słowo, które jest istotne dla rodziny pallotyńskiej. Główną dewizą Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego jest Caritas Christi urget nos, co za Biblią Tysiąclecia jest tłumaczone jako: Miłość Chrystusa przynagla nas (2 Kor 5,14). Jednak biorąc pod uwagę dzisiejszą perykopę, może warto skorzystać z bardziej dosłownego znaczenia συνέχω i odkryć, że Miłość Chrystusa obejmuje nas/trzyma nas razem, ponieważ przekonaliśmy się, że Jeden umarł za wszystkich, a więc wszyscy umarli.

pixabay.com

W was (ἐντὸς entos)

Nie będą mówili: «Jest tutaj», albo: «Jest tam». Królestwo Boże jest bowiem pośród was.

οὐδὲ ἐροῦσιν· Ἰδοὺ ὧδε ἤ· Ἐκεῖ· ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν. (Łk 17,21).

neque dicent ecce hic aut ecce illic ecce enim regnum Dei intra vos est.

Czy królestwo Boże jest pośród nas? To na pewno. W końcu tam, gdzie Król, tam królestwo: Gdy o tym rozmawiali, On sam stanął pośród nich i powiedział: „Pokój wam!” (Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων αὐτὸς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν) [Łk 24,36]. Jednak dzisiejsze słowa Pana Jezusa ukazują coś więcej. Królestwo jest w nas (ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν). Zawsze łatwiej jest dostrzec deficyt w życiu. Może dzisiaj warto odkrywać Boże działanie w sobie, przez Ducha Świętego, który został nam dany (Rz 5,5b)?

pixabay.com

Ten (Οὗτος hutos)

Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi.

καὶ διεγόγγυζον οἵ τε Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς λέγοντες ὅτι Οὗτος ἁμαρτωλοὺς προσδέχεται καὶ συνεσθίει αὐτοῖς (Łk 15,2).

et murmurabant Pharisaei et scribae dicentes quia hic peccatores recipit et manducat cum illis.

Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi, a nawet ten tam…(my wiemy kim on i jego towarzysze są). Słowo oὗτος (hutos) samo w sobie brzmi dość niesfornie dla polskiego ucha i w kontekście dzisiejszej Ewangelii jest to usprawiedliwione. Zaimek wskazujący, choć taki niepozorny, to jednak ma olbrzymie znaczenie. Jezus dzisiaj jest wręcz wytykany przez faryzeuszów, tak jak później starszy brat wskazuje na swego młodszego (ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν σιτευτὸν μόσχον – A kiedy wrócił ten twój syn, który z dziwkami przeżarł twoje mienie, to zabiłeś dla niego tłustego byczka. Łk 15,30/tłum. ks. Popowskiego). Ten tam Jezus przebywa z celnikami, złodziejami, prostytutkami, grzesznikami, wszystkimi którymi codziennie gardzisz…i z Tobą też chce być.

pixabay.com

Lis (ἀλώπηξ alōpeks)

Odpowiedział im: „Idźcie i powiedzcie temu lisowi: Oto dziś i jutro wyrzucam demony i uzdrawiam, a trzeciego dnia stanę u celu”.

καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ· Ἰδοὺ ἐκβάλλω δαιμόνια καὶ ἰάσεις ἀποτελῶ σήμερον καὶ αὔριον, καὶ τῇ τρίτῃ τελειοῦμαι (Łk 13,32).

et ait illis ite dicite vulpi illi ecce eicio daemonia et sanitates perficio hodie et cras et tertia consummor.

Aż chciałoby się zacytować kultowego Misia Stanisława Bareji: Nie do wiary !!! Jak można się tak brzydko wyrażać ?! Przecież Herod to władca! Należy mu się szacunek i w ogóle same uznania, a nie nazywanie go lisem (ἀλώπηξ). Jezus nie zachowuje się zachęcająco – wstyd.
W ostatnim czasie kolejny celebryta ogłasza apostazję i po raz kolejny zjawia się chór zasmuconych, że Bóg i Kościół nie dorasta do poziom myślenia człowieka. Przecież kot ma być zagłaskany na śmierć, a krzyż pluszowy! Albo my zmieniamy się według słów Chrystusa, albo zostaniemy sami w opustoszałym domu.

pixabay.com

Dzielić na części (διαμερίζω diameridzō)

Czy sądzicie, że przyszedłem, aby dać ziemi pokój? Ależ nie! – mówię wam – raczej rozłam.

δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῇ; οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ’ ἢ διαμερισμόν (Łk 12,51).

putatis quia pacem veni dare in terram non dico vobis sed separationem.

Czasami nauka Chrystusa ma wiele wspólnego z zupą pomidorową. Można odnieść wrażenie, że ma pasować wszystkim: oceny na zajęciach w szkole za samą egzystencję (bo po co zniechęcać wymaganiami), zgody na pełnienie funkcji chrzestnych i świadków bierzmowania wydawane ot tak (bo przecież nie będą nas lubić), a słowa Pana rozcieńczone do tego stopnia, że stają się pojęciową homeopatią. Tymczasem Jezus rozdziela na części (διαμερίζω), bo wiara i rozum wymagają radykalności Jego Ducha.

źródło: pixabay.com

Bezwstydność (ἀναίδεια anaideia)

Mówię wam: Jeśli nawet nie wstanie i nie da mu, dlatego że jest jego przyjacielem, to wstanie z powodu jego natręctwa i da mu, ile potrzebuje.

λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστὰς διὰ τὸ εἶναι φίλον αὐτοῦ, διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει (Łk 11,8).

dico vobis et si non dabit illi surgens eo quod amicus eius sit propter inprobitatem tamen eius surget et dabit illi quotquot habet necessarios.

Bezwstyd kojarzy się nam zwykle negatywnie i dość jednoznacznie. Dzisiaj jednak Pan Bóg pochwala swoistą bezwstydność (ἀναίδεια) w relacji z Nim. Dla Niego nie ma chwili, w której nie wypada zawracać mu głowy.

źródło: pixabay.com

Posłaniec/anioł (ἄγγελος angelos)

I powiedział mu: „Uroczyście zapewniam was: Ujrzycie otwarte niebo, a także aniołów Bożych, którzy będą wstępowali i zstępowali na Syna Człowieczego”.

καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου
(J 1,51).

Et dicit ei: Amen, amen dico vobis, videbitis cælum apertum, et Angelos Dei ascendentes, et descendentes supra Filium hominis.

Jak pisze Grzegorz Wielki duch niebieski jest aniołem (ἄγγελος) tylko, jeśli został posłany przez Boga. W dodatku jego posłanie musi zawierać w sobie słowo (λόγος). W ten sposób staje się posłańcem Słowa (ἄγω + λόγος) i ma Jego słowo.

źródło: pixabay.com

Poszukiwać (ζητέω dzēteō)

Herod zaś mówił: „Ja ściąłem Jana. Kim jest więc ten, o którym słyszę takie rzeczy?”. I chciał Go zobaczyć

εἶπεν δὲ ὁ Ἡρῴδης· Ἰωάννην ἐγὼ ἀπεκεφάλισα· τίς δέ ἐστιν οὗτος περὶ οὗ ἀκούω τοιαῦτα; καὶ ἐζήτει ἰδεῖν αὐτόν.
(Łk 9,9).

Et ait Herodes: Joannem ego decollavi: quis est autem iste, de quo ego talia audio? Et quærebat videre eum.

W przypadku dzisiejszej perykopy przysłowie, że dobrymi chęciami piekło brukowane, jest jak najbardziej adekwatne. Herod pragnął wręcz doświadczyć spotkania z Jezusem. Dociec do sedna osoby Chrystusa (ἐζήτει ἰδεῖν). Jak się okazało różnica między ciekawością, a ciekawostką jest dość istotna.

pixabay.com

Miecz (ῥομφαία rhomfaia)

A Twoją duszę miecz przeszyje, aby zostały ujawnione przewrotne myśli wielu”.

καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.
(Łk 2,35).

et tuam ipsius animam pertransiet gladius ut revelentur ex multis cordibus cogitationes.

Dzisiaj święty Łukasz objawia tekst iście protetyczny. Miecz, który ma przeniknąć psyche (ψυχὴ) Maryi, to ῥομφαία, czyli tracki wielki miecz obosieczny, przed którym raczej zbytniej obrony nie było. Owa terminologiczna przepowiednia ujawnia się, nota bene w Apokalipsie (Objawieniu), gdzie autor księgi posługuje się właśnie takim terminem (Ap 1,16; 2,12; 2,16; 6,8; 19,15; 19,21). Są to jedyne miejsca, w których ῥομφαία występuje w Nowym Testamencie. Czytelnika może niepokoić zapowiedź Symeona o cierpieniu Maryi, przez dobrane słownictwo, wiadomo, że nieuniknione. Jednak warto pamiętać, że to Bóg ma ostatnie zdanie w życiu każdego człowieka.

źródło: pixabay.com