Jam Mądrość — Roztropność mi bliska, posiadam wiedzę głęboką. (Mdr 8,12)
אֲֽנִי־חָ֭כְמָה שָׁכַ֣נְתִּי עָרְמָ֑ה וְדַ֖עַת מְזִמֹּ֣ות אֶמְצָֽא׃
ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν, καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην.
Ego sapientia habito in consilio et eruditis intersum cogitationibus.
Mądrość (חָכְמָה ḥoḵmāh) od rdzenia hkm, jest w języku hebrajskim najbardziej charakterystycznym terminem na określenie mądrości (po grecku σοφία sophia). Podstawowe znaczenie tego słowa odnosi się do umiejętności, na przykład technicznych, rękodzielniczych (Wj 28,3; Jr 10,9) albo też jakiejkolwiek innej aktywności wykonywanej ze szczególną sprawnością. W polityce może oznaczać ono szczególnie uzdolnionego zarządcę (2 Sam 20,22), króla umiejącego sprawować rządy, ale też osobę, która umiejętnie potrafi odnaleźć się w danej sytuacji.
Hokmâh biblijna oznacza też mądrość rozumianą jako zdolność kształtowania własnego życia, ponieważ w sensie biblijnym mądrość zawsze związana jest z życiem. Mędrcem jest ten, kto nauczył się żyć, umie zachować się jak należy. Mądrość zna Prawdę, zna tajemnice stworzenia i Boga, ponieważ była przy Nim, kiedy wprowadzał w życie swój niezgłębiony plan stworzenia (Prz 8).
W Jezusowej obietnicy Ducha Prawdy otrzymujemy dar poznania Boga, poznania Prawdy o Bogu i o celu naszego życia. Jezus mówi, że Duch Prawdy doprowadzi nas do całej prawdy (J 16). Jeśli doprowadzi, to znaczy, że z naszej strony potrzeba nie tylko przyzwolenia na prowadzenie, ale też chęci postępowania drogą Tego, który nas prowadzi.
