Jeśli urzeczeni ich pięknem wzięli je za bóstwa – winni byli poznać, o ile wspanialszy jest ich Władca, stworzył je bowiem Twórca piękności; (Mdr 13,3)
ὧν εἰ μὲν τῇ καλλονῇ τερπόμενοι ταῦτα θεοὺς ὑπελάμβανον, γνώτωσαν πόσῳ τούτων ὁ δεσπότης ἐστὶ βελτίων, ὁ γὰρ τοῦ κάλλους γενεσιάρχης ἔκτισεν αὐτά.
Quorum si specie delectati, illa deos putaverunt, sciant quanto his dominator eorum melior est: speciei enim principium et auctor constituit ea.
Twórca to ktoś kreatywny, ktoś, kto kojarzy się z artystą, kto potrafi uchwycić piękno w rzeźbie, obrazie, architekturze czy muzyce. Bóg jest Twórcą całego świata. Jest Tym, który nie tyle uchwycił piękno w swoim dziele, ile jest Jego Autorem. Stworzył piękno, stworzył świat z niczego. Faktycznie jest tak, że ludzie, którzy mają doświadczanie wiary, z wdzięcznością patrzą na Jego dzieło. Niech nasze spojrzenie będzie zawsze pełne wdzięczności i zachwytu nad pięknem stworzonego świata.
γενεσιαῤχηςὶ [genesiarchēs]
Greckie słowo γενεσιαῤχης [genesiarchēs] oznacza założyciela rodu, praojca, protoplastę. W Biblii odnosi się do pierwszego przodka, od którego wywodzi się cały ród lub linia pokoleń. Słowo to pochodzi od γένεσις [genesis] – początek, narodziny, pochodzenie oraz ἀρχή [archē] – początek, władza, źródło. Hebrajskim biblijnym odpowiednikiem jest אָב [’av] – ojciec, przodek, patriarcha.