I Ojciec, który Mnie posłał, On zaświadczył o Mnie; ani głosu Jego nigdy nie usłyszeliście, ani wyglądu Jego nie ujrzeliście, i słowa Jego nie macie w sobie mieszkającego, ponieważ nie wierzycie Temu, którego On posłał. (J 5,37-38)
καὶ ὁ πέμψας με πατὴρ ἐκεῖνος μεμαρτύρηκεν περὶ ἐμοῦ. οὔτε φωνὴν αὐτοῦ πώποτε ἀκηκόατε οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε, καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ὑμῖν μένοντα, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος, τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε.
et qui misit me Pater ipse testimonium perhibuit de me neque vocem eius umquam audistis neque speciem eius vidistis et verbum eius non habetis in vobis manens quia quem misit ille huic vos non creditis.
Głos, wygląd i słowo to trzy “drogi” poznania Ojca. Ono nie może się dokonać inaczej, jak tylko przez Syna, na którego zstąpił Duch Święty w widzialnej postaci. Poznanie w miłości przyjdzie w świetle Oblicza odmienionego na Taborze. List do Hebrajczyków podpowiada, że Jezus miał “charakter po Ojcu” – Syn jest odbiciem Jego istoty (zob. Hbr 1,3). Panie pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy (J 14,8).
