Zakrzyknął więc w świątyni ucząc Jezus i mówiąc: i Mnie znacie i wiecie skąd jestem, i od siebie samego nie przyszedłem, lecz jest prawdomówny (prawdziwy) Ten, który posłał Mnie, którego wy nie znacie. (J 7,28)
ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων· κἀμὲ οἴδατε καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπʼ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλʼ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.
clamabat ergo docens in templo Iesus et dicens et me scitis et unde sim scitis et a me ipso non veni sed est verus qui misit me quem vos non scitis.
Wybrane słowo pochodzi od ἀληθής – alethes (prawdziwy, miłujący prawdę, zgodny z prawdą). Etymologia wywodzi się od słowa λανθάνω – lanthano; (być ukrytym, być nieświadomym). Poprzez połączenie z partykułą przeczącą α- oznacza rzeczywistość tego, co poznane, co odkryte, nie zapomniane. Prawda w Chrystusie przestaje być tylko wartością logiczną. Jest prawdą osoby i osobą prawdy. Ojciec wypowiedział Słowo Prawdy – zrodził Syna. W Nim stajemy się prawdziwymi dziećmi. Przed Nim zdemaskowane są wszystkie kłamstwa, “półprawdy”, niewinne kłamstewka, słowa rzucane na wiatr lub pisane palcem po wodzie. A jeśli Ja będę sądził, to sąd Mój jest prawdziwy, ponieważ Ja nie jestem sam, lecz Ja i Ten, który Mnie posłał (J 8,16).
