Powiedział, że trzeba, aby syn człowieczy wiele cierpiał i aby był odrzucony przez starszych i kapłanów i uczonych w Piśmie i będzie zabity i trzeciego dnia zostanie podniesiony. (Łk 9,22)
εἰπὼν ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων καὶ ἀποκτανθῆναι καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι.
dicens quia oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et principibus sacerdotum et scribis et occidi et tertia die resurgere.
Trzyliterowe słowo greckie oznaczające „trzeba” nie określa bezwzględnego determinizmu. Ono jest spełnieniem odwiecznych zamiarów Boga, aby ocalić człowieka. Właśnie wyrwać go z władzy grzechu i śmierci. Stąd to „trzeba” jako wybór, decyzja miłości. Tylko ona ocala. Kochać kogoś to mówić mu: nie umrzesz. A jeśli nawet, to powstaniesz z martwych. Zostaniesz podniesiony ze snu śmierci.
