Nowy Rok 2023

Zaczynamy kolejne okrążenie wokół Słońca. Niech u początku nowego roku wypełnia nas wdzięczność Bogu za ostatni rok i żywa nadzieja na Jego łaskę i prowadzenie przez wszystkie dni, wydarzenia, spotkania, pracę, odpoczynek, rekolekcje. Niech miłość Boża rozlewa się w naszych serca w mocy Ducha Świętego. Powierzajmy siebie, Kościół i sprawy świata orędownictwu Najświętszej Maryi, Bożej Rodzicielki, Matki Słowa Bożego.

Z modlitwą ks. Kazimierz Stasiak SAC

Boże Narodzenie

W ten czas Bożego Narodzenia, chciałbym życzyć Wam Wszystkim, aby każde oczekiwanie znalazło spełnienie w Umiłowanym Synu, który przychodzi do nas w prostocie i ubóstwie. 

Wraz z Maryją, św. Józefem, pasterzami, Aniołem Pańskim i Chórami trwajmy w Adoracji Syna Bożego Jezusa Chrystusa. Niech z tego doświadczenia Adoracji płynie dla nas Wszystkich łagodny pokój, prosta radość, żywa nadzieja i miłość, która potrafi wzrastać w mądrości i łasce. 

W ten świąteczny czas chciałbym się z Wami podzielić radością wspólnego śpiewania. Zapraszam tutaj.

ks. Kazimierz Stasiak SAC

Czwarta straż nocna (τέταρτος φυλακή ὁ νυκτὸς tetartos fylakē ho nyktos)

Czwartą strażą nocy przyszedł ku nim idąc po jeziorze. (Mt 14,25)

τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἦλθεν πρὸς αὐτοὺς περιπατῶν ἐπὶ τὴν θάλασσαν.

Quarta enim vigilia noctis, venit ad eos ambulans super mare.

Straże nocne miały swoje zmiany. Czwarta była ostatnią, między 3 a 6 rano według naszego liczenia czasu. W swojej symbolice oznacza czas zmagania, dochodzenie do granicy swoich sił. Ktokolwiek czuwał całą noc, ten wie, że nad ranem najbardziej brakuje sił, jednocześnie rodzi się nadzieja na nowy dzień.

Właśnie w tej godzinie dopiero przychodzi Pan. Gdy jesteś u kresu sił, wytrzymałości. Jest jakiś sens tego, że tak późno przychodzi, bo mogę poznać swoją siłę i bezsilność, a przede wszystkim Jego bliskość i ocalenie: Nie bójcie się, to JA JESTEM.

Po zachodzie słońca.
Przed wschodem słońca.

Wieść (ἀκοή akoē)

W owym czasie usłyszał Herod tetrarcha wieść o Jezusie. (Mt 14,1)

Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρῴδης ὁ τετραάρχης τὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ.

in illo tempore audiit Herodes tetrarcha famam Iesu.

Wybrane słowo ἀκοή pochodzi od czasownika ἀκούω akouō oznaczającego bycie obdarzonym zdolnością słyszenia, poznawanie przez słuch. Są różne sposoby słyszenia. Słowo niepokoi Heroda. Dla kogoś, kto pragnie z Nim więzi, ta wiadomość o Jezusie jest Dobrą Nowiną – Ewangelią. Dla uwikłanego we własną pożądliwość, ten przekaz staje się niepokojem. Słowo oczekuje, a jednocześnie kształtuje, czystość serca. Wtedy może wybrzmieć do końca. Tak jak miłość może dojść do końca, do kresu, ale nie do nieuchronnego zakończenia.

http://www.pixabay.com

Sieć (σαγήνη sagēnē)

Znowu podobne jest Królestwo Niebios sieci rzuconej w morze i ze wszystkich rodzajów gromadzącej. (Mt 13,47)

Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἐκ παντὸς γένους συναγαγούσῃ.

iterum simile est regnum caelorum sagenae missae in mare et ex omni genere congreganti.

Boskie sieci zagarniają wszystkich do Królestwa Bożego. Są jednak takie postawy, które nie mieszczą się w granicach Ewangelii. Ona oddziela, dokonuje sądu. Są takie obszary we mnie samym, które czekają jeszcze na zewangelizowanie. Do tego czasu muszę się mierzyć z otchłanią oddaloną od Bożych rąk, aż zapragnę wpaść, odnaleźć się w zasięgu Boskiego połowu.

http://www.pixabay.com

Ukryć (κρύπτω kryptō)

Podobne jest Królestwo Niebios do skarbu ukrytego w roli, który znalazłszy człowiek ukrył, i z radością swoją odszedł i sprzedał wszystko, ile miał, i kupił rolę tę. (Mt 13,44)

Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ἐν τῷ ἀγρῷ, ὃν εὑρὼν ἄνθρωπος ἔκρυψεν, καὶἀπὸ τῆς χαρᾶς αὐτοῦ ὑπάγει καὶ πωλεῖ oπάντα ὅσα ἔχει καὶ ἀγοράζει τὸν ἀγρὸν ἐκεῖνον. 

simile est regnum caelorum thesauro abscondito in agro quem qui invenit homo abscondit et prae gaudio illius vadit et vendit universa quae habet et emit agrum illum.

Królestwo ukryte przed “mądrymi i roztropnymi” odsłania się tym, którzy mają pasję szukania Boga. Pasję postawienia wszystkiego na jedną szalę. Sprzedania wszystkiego, co wydawało się mieć jakąś wartość. Sprawy Boże nie dzieją się za witryną naoczności. A gdyby jeszcze raz sobie przypomnieć, że Królestwo Boże pośród nas jest, o ileż więcej mielibyśmy uważności na Boga ukrytego.

http://www.pixabay.com

Wyjaśnić (διασαφέω diasafeō)

Wtedy opuścił tłum i wszedł do domostwa. I przyszli do Niego uczniowie Jego mówiąc: Wyjaśnij nam przypowieść o kąkolu polnym. (Mt 13,36)

Τότε ἀφεὶς τοὺς ὄχλους ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν. καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦλέγοντες· διασάφησον ἡμῖν τὴν παραβολὴν τῶν ζιζανίων τοῦ ἀγροῦ. 

tunc dimissis turbis venit in domum et accesserunt ad eum discipuli eius dicentes dissere nobis parabolam zizaniorum agri.

Wyjaśnieniem każdego słowa w Piśmie Świętym jest sam Jezus Chrystus. On swoim światłem, prawdą, obecnością nadaje każdemu słowu wieczne znaczenie. On jest Prawdomównym Egzegetą, gdyż świadczy o Nim sam Ojciec. Twoje Słowo jest lampą na mojej ścieżce.

http://www.pixabay.com

Wierzyć (πιστεύω pisteuō)

Każdy, kto żyjący i wierzący we Mnie nie, nie umrze na wiek. Wierzysz w to? (J 11,26)

καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. πιστεύεις τοῦτο;

et omnis qui vivit et credit in me, non morietur in æternum. Credis hoc?

Marta przechodzi drogę od swojej wiedzy do wiary. Sama doznaje powstania z martwych, gdyż wyznaje wiarę. W Ewangelii św. Jana nie występuje słowo “wiara”. Zawsze jest aktem, potrzebuje zaangażowania w Osobę Jezusa. Życie jako dar płynie przez środek tego aktu wiary, który nie neguje wiedzy, ale ją wchłania i porywa we własny nurt.

http://www.pixabay.com

Kołatać (κρούω krouō)

I ja wam mówię: proście i będzie dane wam, szukajcie a znajdziecie, kołaczcie i będzie otwarte wam. (Łk 11,9)

κἀγὼ ὑμῖν λέγω, αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε, κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν.

et ego vobis dico petite et dabitur vobis quaerite et invenietis pulsate et aperietur vobis.

Słuchając tego kołatania, które rozlega się w Nowym Testamencie, nie trudno odkryć, że nawzajem się do siebie stukamy do drzwi – my do bram Nieba, Jezus do drzwi naszego serca. Kto pierwszy usłyszy? Kto pierwszy otworzy? Bywa, że z tego kołatania bolą kolana, słono smakują łzy. A Duch Święty przychodzi cicho, wzmacnia szept, tak że staje się jak głos wielu wód.

http://www.pixabay.com

Zrodzić (βλαστάνω blastanō)

Gdy zaś zrodziło zboże i owoc uczyniło, wtedy ukazał się i kąkol. (Mt 13,26)

ὅτε δὲ ἐβλάστησεν ὁ χόρτος καὶ καρπὸν ἐποίησεν, τότε ἐφάνη καὶ τὰ ζιζάνια.

cum autem crevisset herba et fructum fecisset tunc apparuerunt et zizania.

Jak bardzo jest nam bliskie to pojawianie się obojga, i zboża, i chwastu. Ciągle jesteśmy zaskoczeni i nie nauczyliśmy się, że trzeba być przygotowanym na pojawienie się kąkolu w szlachetnym ziarnie. Bóg dokonuje sądu tzn. oddziela jedne od drugiego, gdy pora przychodzi. Realizm spojrzenia na naszą kondycję zakłada możliwość fałszywego nasienia. Do pewnego momentu kąkol świetnie udaje prawdziwe zboże. Potrzeba przenikliwego wzroku, aby odróżniać. Zboża (z Boga) zawsze jest więcej.

http://www.pixabay.com