Brzaskiem zaś znowu przyszedł do świątyni i wszystek lud przychodził do Jego i usiadłszy nauczał ich. (J 8,2)
Ὄρθρου δὲ πάλιν παρεγένετο εἰς τὸ ἱερὸν καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ καθίσας ἐδίδασκεν αὐτούς.
et diluculo iterum venit in templum et omnis populus venit ad eum et sedens docebat eos.
Przywołana pora dnia to moment przejścia z ciemności do światła, przełamania panowania ciemności. Wstaje słońce. Pora, która przypomina poranek zmartwychwstania, gdy Maria Magdalena szukała Oblubieńca.
Jest to godzina zwycięstwa miłosierdzia nad sądem. Pochwycona w ciemności grzechu zostaje okryta miłosierdziem. Ziemia pod palcami Boga zapamiętuje zapis miłosierdzia. Wypadają z rąk kamienie sądu. Pozostaje na środku Jezus i ocalona córka – kobieta z sercem otulonym światłem. Słychać jej pewne kroki, gdy odchodzi wolna w nowy dzień, w nowe życie.
