Kobieta ta była poganką, Syrofenicjanką z pochodzenia. Prosiła Go, aby wyrzucił demona z jej córki
ἡ δὲ γυνὴ ἦν Ἑλληνίς, Συροφοινίκισσα τῷ γένει· καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς (Mk 7,26).
Święty Marek jest autorem Ewangelii skierowanej do pogan. Nie dziwi więc tak mocne podkreślenie, że Bóg działa także poza Narodem Bożego Wybrania. Dzisiaj daje nam w swym tekście istną kumulację. Kobieta, która przychodzi do Jezusa jest Greczynką i Syrofenicjanką. Równie dobrze Jezus mógłby rozmawiać z Bałtem, którego rodzina pochodzi z Bałkanów, a korzenie sięgają Szkocji. Mimo, że Chrystus wydaje się być dość nieprzyjemny w kontakcie, to jednak ta perykopa ukazuje nam, że Bóg nie jest pogańskim bóstwem. Niczego nie załatwia za nas, jakby miał spełniać życzenia, ale współpracuje z człowiekiem i ukazuje prawdę o nas samych.
