Ponieważ nie miał z czego oddać, pan kazał go sprzedać wraz z żoną i dziećmi, i wszystkim, co posiadał. W ten sposób chciał odzyskać dług.
μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος πραθῆναι καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα καὶ πάντα ὅσα ἔχει καὶ ἀποδοθῆναι. (Mt 18,25).
cum autem non haberet unde redderet iussit eum dominus venundari et uxorem eius et filios et omnia quae habebat et reddi.
Może być zadziwiające zachowanie pana z dzisiejszej przypowieści. Sprzedać kogokolwiek, to dla nas dość egzotyczna praktyka. Jednak dla słuchaczy Jezusa było to zrozumiałe, ponieważ to była praktyka dość żywa, przewidziana nawet w Torze.
Niegodziwość zachowania sługi wydaje się nie do pojęcia. Jego dług był wszak niespłacalny. Jednak największą konsekwencją nieprzebaczenia staje się oddzielenie od pana, a brak miłosierdzia sprawia, że z dłużnika (ὀφειλέτης) łatwo stać się niewolnikiem (δοῦλος).
