Nie przyszedłem powołać do nawrócenia się sprawiedliwych, lecz grzeszników. (Łk 5,32)
οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.
Non veni vocare iustos, sed peccatores ad pœnitentiam.
Zastanawia mnie fakt, że na pierwszym miejscu w spowiedzi powszechnej wyznajemy grzechy popełnione myślą, a dopiero potem słowem, uczynkiem i zaniedbaniem. Okazuje się, że to, jak myślimy i widzimy Boga, ludzi, siebie i świat, decyduje o tym, jak mówimy, robimy i realizujemy nasze życie. Dlatego, przede wszystkim, Jezus ze wszystkich sił wzywa do nawrócenia, do korekty, a niejednokrotnie zmiany (metanoi) naszego myślenia. Nie tylko w przestrzeni publicznej, ale i w naszej głowie jest wiele wyświechtanych frazesów, poglądów, które są fałszywe. Są to diabelskie, niewidzialne kraty, które trzymają nas w niewoli, z dala od pełni życia. Spotkanie z Jezusem, słowem prawdy, porządkuje nasze myślenie, mowę, postępowanie i może pomóc podjąć i zrealizować zaniedbane dobro.
