Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie. (Mk 12,44)
πάντες γὰρ ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον, αὕτη δὲ ἐκ τῆς ὑστερήσεως αὐτῆς πάντα ὅσα εἶχεν ἔβαλεν, ὅλον τὸν βίον αὐτῆς.
Omnes enim ex eo, quod abundabat illis, miserunt: hæc vero de penuria sua omnia quæ habuit misit totum victum suum.
Dołożyć się do składki, do zbiórki, oddając rzeczy zbędne, nie jest pobiciem rekordu świata. Ale dołożyć wszystko, przekazać cały swój majątek, do składki, na którą nie będziesz miał już żadnego wpływu, po ludzku sądząc, jest pobiciem rekordu głupoty. W czym więc tkwi przesłanie gestu tzw. “wdowiego grosza”? W księdze Tobiasza możemy przeczytać słowa archanioła Rafała: “Lepiej jest dawać jałmużnę aniżeli gromadzić złoto. Jałmużna uwalnia od śmierci i oczyszcza z wszelkiego grzechu. Ci, którzy dają jałmużnę, nasycą się życiem”.
Paradoks szczęścia, czy też tzw. wartościowszego wyboru.
