Oni zaś milczeli, dotknąwszy, uzdrowił go i uwolnił. (Łk 14,4)
οἱ δὲ ἡσύχασαν. καὶ ἐπιλαβόμενος ἰάσατο αὐτὸν καὶ ἀπέλυσεν.
At illi tacuerunt. Ipse vero apprehensum sanavit eum, ac dimisit.
Różne są powody milczenia, dlatego też różne są rodzaje milczenia. Tym razem oskarżyciele milczą wobec oczywistej prawdy i jasnego sensu Szabatu. Bóg nie przestaje uzdrawiać w Szabat, gdyż człowiek wolny, ocalony, uzdrowiony, staje się jakby odpoczynkiem Stwórcy. Tak było w dopełnieniu dzieła stworzenia. Tu może pojawić się inne milczenie, takie, które pochodzi z zachwytu nad Bożą mądrością, mocą i miłością.
