Gdy niektórzy mówiący o świątyni, że kamieniami pięknymi i darami jest ozdobiona, powiedział: Na te, które widzicie, przyjdą dni, w których nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony. (Łk 21,5-6)
Καί τινων λεγόντων περὶ τοῦ ἱεροῦ ὅτι λίθοις καλοῖς καὶ ἀναθήμασιν κεκόσμηται εἶπεν· ταῦτα ἃ θεωρεῖτε ἐλεύσονται ἡμέραι ἐν αἷς οὐκ ἀφεθήσεται λίθος ἐπὶ λίθῳ ὃς οὐ καταλυθήσεται.
Et quibusdam dicentibus de templo quod bonis lapidibus, et donis ornatum esset, dixit: Hæc, quæ videtis, venient dies, in quibus non relinquetur lapis super lapidem, qui non destruatur.
Ziemia jest pełna szlachetnych kamieni. Piękno minerałów, kryształów, kruszców, zawsze zachwycało ludzkie oko. Świątynie ozdabiano, aby ukazać przez analogię, wspaniałość majestatu Boga. Lecz o wiele więcej jest zwyczajnych, pospolitych, kamieni, które służą do budowy, do wzmacniania fundamentów. Takie też są dziełem Stwórcy. Zostaną jednak rozwalone z powodu zagubienia przez mieszkańców Jerozolimy Chwały Bożej, lub, co gorsza, kiedy ktoś rzuca nim, by zabić. Nawet tym pięknym.
