Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali. (Mk 6,13)
καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλλον, καὶ ἤλειφον ἐλαίῳ πολλοὺς ἀρρώστους καὶ ἐθεράπευον.
et daemonia multa eiciebant et unguebant oleo multos aegrotos et sanabant.
Być Bożym człowiekiem, to znaczy pozwalać Panu działać pomimo naszych słabości. Mojżesz był jąkałą i niezbyt się palił do swej misji, a jednak to o nim Bóg mówi: Ale inaczej jest z Moim sługą (θεράπων) Mojżeszem: On jest wiarygodny w całym Moim domu (Lb 12,7). Ów fragment nie jest przeze mnie cytowany na próżno. Dziś bowiem jesteśmy wezwani przez Chrystusa, abyśmy, między innymi, uzdrawiali/służyli (θεραπεύω). W tej perykopie wprost jest ukazany fakt, że moc jest od Boga, ale działanie jest związane z wolą człowieka. Bez Niego nic nie możemy, a świat bez nas nie usłyszy Ewangelii.
