Wtedy Achiasz zdjął nowy płaszcz, który miał na sobie, porozdzierał go na dwanaście części. (1 Krl 11,30)
וַיִּתְפֹּ֣שׂ אֲחִיָּ֔ה בַּשַּׂלְמָ֥ה הַחֲדָשָׁ֖ה אֲשֶׁ֣ר עָלָ֑יו וַיִּ֨קְרָעֶ֔הָ שְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר קְרָעִֽים׃
Apprehendensque Ahias pallium suum novum, quo coopertus erat, scidit in duodecim partes.
Achiaszowi nie było szkoda nowego płaszcza, gdyż wiedział, że ma istotne przesłanie dla przyszłości Izraela. Dziwna też jest ta matematyka, gdyż dziesięć części przeznaczone jest dla Jeroboama, a jedna jest obrazem pokolenia zachowanego ze względu na Dawida. Gdzie jest jeszcze jedna część? Kto jest jej dziedzicem? Czy tu chodzi o pokolenie Lewiego, które jest własnością Pana? Chodzi więc o to, by już oddać Panu nie tylko część z siebie, z pierwocin, lecz całego siebie, bez reszty.
