Gdy weszliśmy do Rzymu, pozwolono Pawłowi mieszkać prywatnie razem z żołnierzem, który go pilnował. (Dz 28,16)
Ὅτε δὲ εἰσήλθομεν εἰς Ῥώμην, ἐπετράπη τῷ Παύλῳ μένειν καθʼ ἑαυτὸν σὺν τῷ φυλάσσοντι αὐτὸν στρατιώτῃ.
Cum autem venissemus Romam, permissum est Paulo manere sibimet cum custodiente se milite.
W Rzymie, w miejscu, gdzie był więziony św. Paweł, stoi dziś kościół poświęcony Apostołowi. Uwagę przykuwa kaplica z napisem: “Mieszkanie i szkoła św. Pawła”. Wewnątrz jest mozaika, na której widzimy św. Pawła przykutego łańcuchami ale jednocześnie przemawiajacego i nauczającego, czego znakiem jest gest mówcy i wzniesione prawe ramię. Jest też żołnierz, który go dwa lata pilnował i wygląda na zasłuchanego. Nad mozaiką są dwa cytaty. Pierwszy z dzisiejszego czytania: “Bo dla nadziei Izraela dźwigam te kajdany”. Drugi zaś z listu do Tymoteusza: “Ale słowo Boże nie uległo skrępowaniu”.
To już w zupełności może nam wystarczyć do wzruszeń, refleksji oraz nowych, mężnych i odważnych decyzji.
Dodam, że w tym miejscu też napisał cztery listy, do Filipian, Kolosan, Efezjan i do Filemona.
