Nagi (עֵירֹם ῾êrōm)

Nagi (עֵירֹם ῾êrōm) w języku hebrajskim to przymiotnik, nad którego pochodzeniem do dzisiaj zastanawiają się badacze Pisma Świętego. Niektórzy uważają, że pochodzi on od rdzenia ῾wr, który znaczy “być obnażonym”, inni zaś, że pochodzi on od rdzenia ῾rm, od którego pochodzi też czasownik ῾āram, który znaczy „rozbierać”, a jeszcze inni, że pochodzi on od ῾āra z dodatkiem ōm, co miałoby wskazywać na „bycie pozbawionym środków”.

W dzisiejszym pierwszym czytaniu (Rdz 3,9-15), przymiotnik עֵירֹם [῾êrōm] występuje w rozmowie Adama z Bogiem, który pyta „Gdzie jesteś?”. Adam mówi: „Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi i ukryłem się”. Bóg zadaje Adamowi następne pytanie: „Któż ci powiedział, że jesteś nagi…?”. Wewnętrzne poczucie obnażenia człowieka, po akcie nieposłuszeństwa Bogu, autor biblijny wyraża przymiotnikiem „nagi”, co nawiązuje do fizycznej nagości i wiążącego się z tym wstydu… Należy zwrócić uwagę na to, że sam Bóg zaradza tej sytuacji i chroni człowieka, sporządzając mu „przepaski”. Warto też zauważyć, że w Rdz 3 występuje gra słów pomiędzy עָרוּם [῾ārûm] i עֵירֹם [῾êrōm], w której „przebiegłość” węża [῾ārûm] prowadzi człowieka do doświadczenia „obnażenia” [῾êrōm]. Przebiegły [῾ārûm] wąż mówi do Ewy „będziecie jak Bóg”, ale w momencie, kiedy ulegają pokusie i otwierają im się oczy, widzą, że są nadzy [῾êrōm], można powiedzieć, podobni do węża, biorąc pod uwagę grę słów przez podobieństwo tych przymiotników. 

Bóg uczynił nas podobnymi do siebie i w Rdz 2,16-17 wskazuje, jak żyć pełnią człowieczeństwa. Może człowiek tego nie widzi i ulega mitom stania się jak Bóg bez Boga, a nawet wbrew czy przeciwko Bogu. Mit upada w momencie, kiedy człowiekowi otwierają się oczy. Może więc warto zaufać Bogu, który pragnie, abyśmy żyli w Jego rodzinie, jaką ustanowił Jego Syn Jezus: „Kto pełni wolę Bożą, ten jest Mi bratem, siostrą i matką”.