Dla człowieka jego droga jest ukryta, Bóg ją przed nim osłania. (Hi 3,23).
לְגֶבֶר אֲשֶׁר־דַּרְכּוֹ נִסְתָּ֑רָה וַיָּסֶךְ אֱלוֹהַּ בַּעֲדוֹ
θάνατος ἀνδρὶ ἀνάπαυμα συνέκλεισεν γὰρ ὁ θεὸς κατ᾽ αὐτοῦ.
Viro, cuius abscondita est via, et circumdedit eum Deus tenebris.
Hebrajski czasownik סכך (sakach) oznacza dosłownie “utkać ochronę”. Nie odnosi się on zatem do ukrywania czegoś czy trzymania w tajemnicy, lecz wyraża troskę i szacunek. Potwierdza to fakt, że czasownik ten jest użyty do opisania okrywania Arki Przymierza – przedmiotu, który był największą świętością dla Izraelitów, symbolem obecności samego Boga. Słowo to pojawia się również w Ps 91,4, gdzie psalmista wyznaje, że Bóg uwolni go z sideł myśliwego i osłoni swoimi piórami, a Jego skrzydła staną się schronieniem w niebezpieczeństwie. Podobnie w Ps 140,8 czasownik ten wskazuje na troskliwą opiekę Boga, który chroni człowieka w czasie walki.
Dzisiejsze Słowo przypomina nam o czułej trosce Boga, który osłania i zabezpiecza drogę naszego życia, choć dla nas pozostaje ona nieznana. Nie wiemy, co przyniesie dzisiejszy dzień ani co wydarzy się jutro, ale możemy być pewni, że Pan “osłoni” nasze życie z taką samą czcią i miłością, z jaką Izraelici okrywali Arkę Przymierza.
