Ale Pan jest przy mnie jako potężny mocarz; dlatego moi prześladowcy ustaną i nie zwyciężą. Będą bardzo zawstydzeni swoją porażką, okryci wieczną i niezapomnianą hańbą. (Jr 20,11)
וַיהוָה אֹותִי כְּגִבֹּור עָרִיץ עַל־כֵּן רֹדְפַי יִכָּשְׁלוּ וְלֹא יֻכָלוּ בֹּשׁוּ מְאֹד כִּי־לֹא הִשְׂכִּילוּ כְּלִמַּת עֹולָם לֹא תִשָּׁכֵחַ׃
Dominus autem mecum est quasi bellator fortis idcirco qui persequuntur me cadent et infirmi erunt confundentur vehementer quia non intellexerunt obprobrium sempiternum quod numquam delebitur.
καὶ κύριος μετʼ ἐμοῦ καθὼς μαχητὴς ἰσχύων· διὰ τοῦτο ἐδίωξαν καὶ νοῆσαι οὐκ ἠδύναντο· ᾐσχύνθησαν σφόδρα, ὅτι οὐκ ἐνόησαν ἀτιμίας αὐτῶν, αἳ διʼ αἰῶνος οὐκ ἐπιλησθήσονται.
Nasz Bóg jest mocny, potężny, niezwyciężony, wszechmocny. Bóg, który zawsze jest obok uciemiężonego człowieka, jednak nierzadko mamy wrażenie, jakby zwlekał z ratunkiem. Nie zawsze od razu używa swej mocy, by zwyciężyć ciemiężców. Nie wiemy, dlaczego dopuszcza to, by w naszym życiu było obecne cierpienie. Przedziwne są Jego drogi i wyroki, często powiązane z naszym bólem, z niesprawiedliwością, złością innych. Plan Boga, co do naszego życia, może być dla nas trudny do przyjęcia i zaakceptowania, zwłaszcza wtedy, gdy będąc Jemu wierni, doświadczamy cierpienia. Możemy być jednak pewni, że On jest wtedy bardzo blisko nas. My, jeśli będziemy wierni Bogu pośród trudów życia codziennego, doświadczymy działania Jego mocy, a nasi prześladowcy okryją się wstydem. On jest Mocarzem, który za nas zawalczy, obroni nas i wprowadzi do swojego Królestwa.
