Na te słowa wstyd ogarnął wszystkich Jego przeciwników, a lud cały cieszył się ze wszystkich wspaniałych czynów, dokonywanych przez Niego. (Łk 13,17)
καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ᾽ αὐτοῦ.
Et cum haec diceret erubescebant omnes adversarii eius et omnis populus gaudebat in universis quae gloriose fiebant ab eo.
wstydzić się, przynieść wstyd, przynieść ujmę, skalać, znieważyć, sprawiać zawód
Z kontekstu całej perykopy Łk 13,10-17, w której jest mowa o kobiecie uzdrowionej z niemocy w dzień szabatu przez Jezusa, można wiele wywnioskować o postawach ludzi będących świadkami zbawczego działania Pana, który ulitował się nad chorą. Przebija się spośród tych postaw nieprzejednanie i brak miłosierdzia. Słowo Pana: «Niewiasto, jesteś wolna od swej niemocy» i odpowiedź kobiety na uzdrowienie, którym było uwielbienie Boga, są tutaj momentem zwrotnym całej narracji. Nawet najmniejszy dobry uczynek często jest gamechangerem w wielu sytuacjach życiowych. W tym fragmencie jest mowa o „wstydzie, który ogarnął wszystkich” przeciwników Jezusa (κατῃσχύνοντο), a ewangelista donosi o całkowitej zmianie postaw ludzi, którzy tam byli zgromadzeni. Sam czasownik καταισχύνω w wielu miejscach NT określa stan duszy ludzkiej w dniu sądu ostatecznego, ale też reakcję człowieka na Boże działanie w Jezusie Chrystusie (zob. Rz 9,33). Idąc tym tropem, można powtórzyć za św. Pawłem, że każdy, kto wierzy w Chrystusa, kto buduje na Chrystusie, kto Jemu zaufał jak chora kobieta, nie zostanie zawstydzony.
καταισχύνω [kataischynō]
Greckie słowo καταισχύνω [kataischynō] oznacza zawstydzać, okrywać hańbą, rozczarowywać. W Biblii odnosi się do doświadczenia wstydu wynikającego z grzechu lub do pewności, że kto ufa Panu Bogu, nie będzie zawstydzony (np. Rz 10,11; Iz 49,23 LXX). Słowo to pochodzi od αἰσχύνω [aischynō] – wstydzić się, doznawać hańby, z przedrostkiem κατά- wzmacniającym znaczenie – całkowicie, zupełnie zawstydzić. Hebrajskim biblijnym odpowiednikiem jest בּוּשׁ [būsz] – wstydzić się, doznać hańby.