Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i pełen przebaczenia, pełen łaskawości dla wszystkich, którzy Cię wzywają. (Ps 86,5)
כִּי־אַתָּה אֲדֹנָי טוֹב וְסַלָּ֑ח וְרַב־חֶסֶד לְכָל־קֹרְאֶיך
Quoniam tu, Domine, suavis et mitis et multae misericordiae omnibus invocantibus te.
ὅτι σύ κύριε χρηστὸς καὶ ἐπιεικὴς καὶ πολυέλεος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις σε.
Hebrajski przymiotnik סַלָּח (sallāḥ) pojawia się w Starym Testamencie tylko jeden raz. Pochodzi od czasownika oznaczającego „wybaczyć winę”, „przebaczyć”. Co ciekawe, w każdym przypadku podmiotem tego czasownika jest Bóg – to On przebacza. Nie jest on używany w odniesieniu do przebaczenia między ludźmi.
Dzisiejsze Słowo ukazuje przebaczenie jako cechę samego Pana, a nie jedynie jako sposób Jego działania. Bóg nie tylko przebacza, dokonując pojedynczych aktów miłosierdzia, lecz jest Tym, który zawsze pozostaje gotowy, by przebaczać. Jest Bogiem przebaczającym – nieustannie…
