Przez całe dwa lata pozostał Paweł w wynajętym przez siebie mieszkaniu i przyjmował wszystkich, którzy do niego przychodzili, głosząc królestwo Boże i nauczając o Panu Jezusie Chrystusie zupełnie swobodnie, bez przeszkód. (Dz 26,30-31)
Ἐνέμεινεν δὲ διετίαν ὅλην ἐν ἰδίῳ μισθώματι καὶ ἀπεδέχετο πάντας τοὺς εἰσπορευομένους πρὸς αὐτόν, κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ καὶ διδάσκων τὰ περὶ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάσης παρρησίας ἀκωλύτως
Mansit autem biennio toto in suo conducto: et suscipiebat omnes, qui ingrediebantur ad eum, 31. prædicans regnum Dei, et docens quæ sunt de Domino Iesu Christo cum omni fiducia, sine prohibitione.
Na miejscu tego mieszkania św. Pawła w Rzymie stoi dzisiaj kościół pod nazwą San Paolo alla Regola. Jest tam mozaika, na której widać żołnierza, który pilnuje Pawła, a jednocześnie mu się przysłuchuje. Paweł ma lewą rękę przykutą kajdanami do skały, ale prawą wzniesioną, na znak, że przemawia. Całości dopełniają dwa cytaty:
“To dla nadziei Izraela dźwigam te kajdany”, oraz: “Ale Słowo Boże nie uległo skrępowaniu”.
Okazuje się, że wolność jest w nas, że królestwo Boże jest w nas i nic nie może nas skrępować, bo ku wolności wyswobodził nas Chrystus, którego ciągle trzeba głosić i uobecniać na ziemi.
