Z całą pokorą, łagodnością i z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości. (Ef 4,2)
μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πρᾳότητος, μετὰ μακροθυμίας, ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ.
cum omni humilitate, et mansuetudine, cum patientia, supportantes invicem in charitate.
Zachęta św. Pawła pobrzmiewa przykazaniem miłości wzajemnej. Znosić można z konieczności, z przyzwyczajenia. Relacje we wspólnocie są miejscem, gdzie poznajemy swoje dobre i złe, jasne i ciemne strony. Realizm Słowa Bożego wskazuje na codzienną dawkę cierpliwości, pokory, łagodności. Bez tych cnót życie staje się nieznośne. Wszystkim cnotom miłość nadaje kształt, również sztuce znoszenia siebie nawzajem.