Chciwość πλεονεξία

εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς· ὁρᾶτε καὶ φυλάσσεσθε ἀπὸ πάσης πλεονεξίας…

Powiedział zaś do nich: uważajcie i strzeżcie się od wszelkiej chciwości…

Każda wada ma w sobie albo niedomiar lub nadmiar. Ale zawsze brakuje im wyważonego środka. Chciwość jest pewnego rodzaju nienasyceniem. Ona chce więcej i więcej, i nigdy nie doznaje uspokojenia. Nie pozwala cieszyć się tym co się posiada, odbiera radość z małych rzeczy, gestów, chwil szczęścia. Frustruje serce chciwca i wrzuca w nie smutek.

Lekarstwem na chciwość jest szczodrość i hojność w obdarowaniu brata lub siostry. Większa jest radość w dawaniu aniżeli w braniu. (por. Dz 20, 35)

Hojność Boga zewsząd płynie

Zależy μέλει

διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων,

Nauczycielu, wiemy że prawdziwy jesteś i drogi Bożej w prawdzie nauczysz, i nie zależy Ci na nikim, nie patrzysz w oblicze człowieka.

Przewrotność tej delegacji polega na tym że najpierw chwalą Jezusa a potem mówią, że jest poodcinany od ludzi. Komu bardziej zależy na nas jeśli nie temu, który jest Dobrym Pasterzem. To raczej najemnik nie troszczy się o owce. Nie zależy mu na owcach. ὅτι μισθωτός ἐστιν καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων ponieważ jest najemnikiem i nie troszczy się o owce (J 10,13)

Przyznać się

Przyznać się
ομολογηση – homolegeze – przyznałby się

Mówię wam: Każdego, kto by Mnie wyznał przed ludźmi, tego i Syn Człowieczy wyzna przed aniołami Bożymi.
Łk 12,8

Znaczenie interesującego nas słowa, jest szersze: wyznawać, przyznawać, uznawać, pochwalać.

Pochwalić Pana Jezusa, aby wyrazić nasz z Nim związek brzmi zachęcająco i świeżo w porównaniu do stylu smutnego, cierpietniczego, czy też wstydliwego przyznawania się do Niego.


Przyznać się. Tym słowem Jezus zachęca nas, abyśmy przede wszystkim uznali naszą tożsamość i tą tylko ludzką, ale także boską. Przyznali się do siebie. Tu chyba tkwi źródło naszego lęku przyznania racji Chrystusowi. Dziwny jest ten nasz opór przed boskością, a może i przed człowieczeństwem?


Przyznać się do Jezusa – to zdecydować się na własną tożsamość, na ludzko-boską tożsamość.

Włosy

ἀλλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι ἠρίθμηνται.

Lecz i włosy głowy waszej wszystkie policzone.

Jest wiele wątków biblijnych, w których pojawiają się włosy. Włosy mocy Samsona, rude włosy Dawida, siwizna mędrców, piękno kobiecych włosów jak choćby Marii Magdaleny, w których pozostał zapach olejku. Wszystkie były i są policzone. Jest w tym metafora Opatrzności, która zna to, co my sami ignorujemy. Ojciec nie pomija i nie zapomina o nas tak jak nie zapomina o najmniejszym wróblu. (Może wypada napisać „wróbelku”). Kolejny dzień pod okiem dobrego Ojca.

Polować (θηρεύω)

Słowo Boże jest niesamowite! Z jednej strony człowiek próbuje je niejako oswoić, aby móc lepiej zrozumieć rzeczywistość, z drugiej zaś odkrywa, że z czasem, to ono oswaja człowieka. Pan Bóg zdecydowanie wiedział co robi, kiedy postanowił głupstwem głoszenia Ewangelii dotrzeć do ludzkiego serca. Zdarza się jednak, że Słowo staje się obiektem prześladowania, a wręcz czasami polowania. Właśnie w dzisiejszej perykopie mamy przyklad takiego zachowania. θηρεῦσαί τι ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ dosłownie upolować, co z Jego ust. Pan Jezus wcześniej wspomina proroków. Jak sięgnąć do Starego Testamentu, to prorocy wyczekiwali słowa od Boga, ale pozwalali, by to Słowo do nich doszło. Pan nie jest agresorem, pragnie przyjęcia Jego przesłania, ale na sposób świętej współpracy. Także dzisiaj wyczekuj, bo na pewno Pan już wysłał do Ciebie swoje Słowo.

Źródło:pixabay.com

Warzywo (λάχανον)

14.10.2020 r., Łk 11, 42-46

ἀλλὰ οὐαὶ ὑµῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσµον καὶ τὸ πήγανον καὶ πᾶν λάχανον, καὶ παρέρχεσθε τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα µὴ παρεῖναι.

Ale biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i ze wszystkich warzyw, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić, i tamtego nie pomijać. Łk 11, 42

To składanie ofiary z warzyw przypomina ofiarę składaną przez Kaina (por. Rdz 4, 3nn). Tam tak samo jak tu chodzi o postawę serca, a nie o rodzaj albo ilość składanej ofiary. Bo czy to są dwie połówki grosza (por. Mk 12, 42), czy tysiąc ofiar całopalnych (por. 1 Krl 3, 4), Bóg się tym nie wzbogaci i z tego nie skorzysta. Chodzi zawsze o ciebie, o to czy potrafisz oddać Mu siebie.

Być wewnątrz (ἔνειμι)

πλὴν τὰ ἐνόντα δότε ἐλεημοσύην, καὶ ἰδοὺ πάντα καθαρά ὐμῖν ἐστιν

Najpierw to, co jest wewnątrz dajcie jako miłosierdzie i wtedy wszystko czyste jest dla was.

Pan Jezus przekierowuje uwagę na wnętrze, tzn na serce. Na biblijne serce, w którym rodzi się miłosierdzie, czułość, wrażliwość na nędzę i biedę. To napomnienie nie ma wymiaru jedynie negatywnego. Jest w nim pokazanie drogi, kierunku. Tak jak w sercu Ojca budzi się pasja miłosierdzia, tak w sercu uczonego w Piśmie, w faryzeuszu ma dokonać się wewnętrzny ruch, ma popłynąć strumień miłosierdzia. Wtedy wszystko staje się czyste. Wszystko zostaje oczyszczone i ocalone.

Jak długo ten strumień ma obmywać moje oczy by zajrzały do wnętrza Serca Boga?


Kerygma κήρυγμα

ἄνδρες Νινευῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε.

Mężowie Niniwy powstaną w sądzie nad tym rodem i zasądzą go, gdyż zmienili myślenie w wołaniu Jonasza, a  tu większe od Jonasza.

Wołanie – kerygma – angażuje całą osobę na głębszym poziomie. Nie jest tylko aktorską retoryką. Jest raczej płomieniem gorliwości, odwagą przekroczenia „bariery dźwięku”, błyskiem w oku ze względu na Tego, Który posyła. Podobnie mówi się o kim kto ma charyzmę do jakiegoś dzieła.

Kupiectwo ἐμπορία

οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὃς μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὃς δὲ ἐπὶ τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ·

Lecz oni zlekceważyli i odeszli, jedni na swoje pole, jedni do swojego kupiectwa.

Dziś kupowanie i sprzedawanie wcale nie jest czymś nowym. Jak widać z przypowieści zawsze mocno angażowało ludzkie siły, pomysłowość i pochłaniało czas. Nawet tak bardzo, że na gotową ucztę nie mieli czasu. Ewangelia to nie tylko praca i praca. To również radość i świętowanie. Nie pozwól tak się zatracić w wydajności, w biznesie, że nie będziesz mieć czasu i miejsca by zjeść z bliskimi wspólny obiad, a może śniadanie bez gonitwy po domu z kluczami do biznesu bo już musisz iść.

Piersi

Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις φωνὴν γυνὴ ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας

Stało się zaś gdy On mówił podniosła głos pewna kobieta z tłumu i powiedziała do Niego: Szczęśliwe łono, które Cię nosiło i piersi, które ssałeś.

Miłość matki, jej ciało jest miejscem początku każdego, ludzkiego życia. Piersi to bezpieczeństwo, ciepło i pokarm dla całkowicie bezbronnego dziecka. Zapewne ta kobieta z tłumu wie o czym mówi. Prorok Izajasz podkreśla, że piersi Jerozolimy to źródło pocieszenia: ażebyście ssać mogli aż do nasycenia z piersi jej pociech; ażebyście ciągnęli mleko z rozkoszą z pełnej piersi jej chwały. (Iz 66,11). Sam Jezus doświadczył czułości swojej Matki. To było szczęście ich Obojga. Lecz jest większe jeszcze szczęście: Słuchanie i strzeżenie Słowa w sercu. Szczęśliwe serce, które nosi Je w sobie.