Ty zaś gdy modliłbyś się, wejdź do izdebki twojej i zamknąwszy drzwi twoje, módl się do Ojca twego w ukryciu, a Ojciec twój widzący w ukryciu odda tobie. (Mt 6,6)
σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ, εἴσελθε εἰς τὸ ταμεῖόν σου καὶ κλείσας τὴν θύραν σου πρόσευξαι τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ· καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι.
tu autem cum orabis intra in cubiculum tuum et cluso ostio tuo ora Patrem tuum in abscondito et Pater tuus qui videt in abscondito reddet tibi.
Wejście do twej izdebki jest po to, aby spotkać tam twego Ojca, Jego spojrzenie, ciszę. Nie jest to już koniecznie zaciszny kąt gdzieś w domu, czy kościele, ale miejsce to jest w twoim wnętrzu. Tam już nie załatwiasz interesów, nie planujesz strategii, nie targujesz się. To ten „obszar” twojej istoty, który zna tylko Bóg. Tam, za twoją bramą, drzwiami zamkniętymi, jest obecność Nieogarnionej Miłości. Wejdź do radości Twego Pana (Mt 25, 23).
