Wyszedł więc Jezus na zewnątrz niosąc cierniowa koronę i purpurowy płaszcz i mówi im (Piłat): Oto Człowiek. (J 19,5)
ἐξῆλθεν οὖν ὁ Ἰησοῦς ἔξω, φορῶν τὸν ἀκάνθινον στέφανον καὶ τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον. καὶ λέγει αὐτοῖς· ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος.
Exiit ergo Iesus foras, portans spineam coronam et purpureum vestimentum. Et dicit eis: “Ecce homo!”
Wybrane słowo pochodzi prawdopodobnie od czasownika στέφω – stefō (zwijać). Można przywołać jeszcze jedno słowo, o pokrewnym znaczeniu στέμμα – stemma (wstęga, wieniec wkładany na zwycięzców). Imię Szczepan pochodzi i brzmi tak samo jak “korona”, choć znaczenie ma czasownikowe tzn. “Ukoronowany”. Adam wygnany z Raju usłyszał, że ziemia będzie mu rodzić oset i cierń. Jałowość wysiłków i kolce utrapienia. Pan Jezus przyjął koronę z naszych utrapień, bólu, niemocy, uwikłania, poranienia, odrzucenia. Przejmujący widok. Oto Prawda, o którą pytałeś Piłacie i sam odpowiedziałeś. Tyle tylko, że my dopiero to słyszymy w Prawdzie. Król i nam przeznaczył wieniec chwały, życia.
