Uwierzyć (πιστεύω pisteuō)

Jezus powiedział do Żydów, którzy Mu uwierzyli: Jeżeli będziecie trwać w nauce Mojej, będziecie prawdziwie Moimi uczniami. (J 8,31)

Ἔλεγεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ Ἰουδαίους, Ἐὰν ὑµεῖς µείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐµῷ, ἀληθῶς µαθηταί µού ἐστε.

Samo słówko jest użyte w czasie przeszłym dokonanym, ale niektórzy dowodzą, że jest użyte w znaczeniu czasu zaprzeszłego. W kontekście historycznym, Jan ma tu na myśli Żydów, którzy uwierzyli Jezusowi i przestali w pewnym momencie być wierzącymi. Ich wiara zamieniła się w niewiarę. Przyznali rację Chrystusowi, ale nie nie mieli odwagi iść za Jego wymogami. św. Jan chce pokazać, że poznając prawdę, należy spełniać jej wymogi, zawierzyć całym sobą Jezusowi. W przeciwnym wypadku uczeń pomału od Niego odchodzi i staje się Jego wrogiem.

Komentarz