Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce niemające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu [sprawach]. (Mk 6,34)
καὶ ἐξελθὼν εἶδεν πολὺν ὄχλον καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾽ αὐτοὺς ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς πολλά.
et exiens vidit multam turbam Iesus et misertus est super eos quia erant sicut oves non habentes pastorem et coepit docere illos multa.
“To są Moi ludzie — pomyślał Jezus — poszukują Pasterza”. To wzajemne przyznanie się do siebie zaowocowało nauczaniem i rozmnożeniem chleba, Eucharystią. “Pan mym Pasterzem, nie brak mi niczego”.
