Pokora (ταπεινοφροσύνη)

…ὅτι πραΰς εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ..
że jestem łagodny i pokorny sercem
(Mt 11, 29).


Pokora czasami jest utożsamiana z uniżeniem. Jest to i słuszne i niebezpieczne zarazem. Możemy niekiedy uznawać, że nasze niepowodzenia są czymś, na co zasłużyliśmy i ten niepokojący stan ubieramy w szaty pokory. Tymczasem Chrystus, gdy przez Mateusza przekazuje nam słowo ταπεινός, to raczej wskazuje na coś innego. Doświadczenie niewystarczalności może stać się dość wyzwalającym doświadczeniem. ταπεινοφροσύνη, czyli uniżoność zawsze domaga się punktu odniesienia. Jeżeli pokora serca odnosi się do Boga, to wszystko jest na swoim miejscu. Być w rękach Nieskończonego, pozwala nabrać dystansu do życia i ucieszyć się błogosławionym brakiem perfekcjonizmu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s