Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy Bóg z nami. (Mt 1,23)
ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσουσιν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ.
ecce virgo in utero habebit et pariet filium et vocabunt nomen eius Emmanuhel quod est interpretatum Nobiscum Deus.
Bóg jest z nami. To jest Jego Imię i to jest rzeczywistość. Tak jest i nic nie jest w stanie tego zmienić. Pozostaje pytanie: Czy my jesteśmy z Bogiem? Jesteśmy. Przecież Bóg nie zmienia swojego Imienia, jest z nami, jest Emanuelem. Skąd więc pochodzi to nasze wołanie: Boże, gdzie jesteś? Jak wielka dotknęła nas ślepota, skoro nie widzimy Boga tak wielkiego, dzięki któremu wszystko istnieje i Boga tak bliskiego, który pozostaje w najintymniejszym miejscu naszego serca, tak blisko, że bliżej już się nie da? Sprawa jest poważna, skoro wymaga interwencji z Nieba. Aby wyleczyć nas z tego niezrozumiałego osamotnienia, został nam posłany żywy przykład Emmanuela, Boga z nami – Jezus Chrystus. Niewidzących Boga bierze On za rękę, daje odczuć i zobaczyć, że istnieje. Przytrzymajmy się Jego ręki. Bez Niego – nic z tego.
