Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. (Mt 25,15)
καὶ ᾧ μὲν ἔδωκεν πέντε τάλαντα ᾧ δὲ δύο ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν, καὶ ἀπεδήμησεν.
Et uni dedit quinque talenta, alii autem duo, alii vero unum, unicuique secundum propriam virtutem, et profectus est statim.
Talent jest to starożytna jednostka płatnicza i obrachunkowa. Z przekazu Herodota wiadomo, że w Mezopotamii odpowiadała masie 30,12 kg, Izraelici w czasach Starego Testamentu przejęli ją jako kikkar (krąg) wagi ok. 34-36 kg, zaś jej odpowiednik na Krecie liczył ok. 29 kg. W Babilonii talent stanowił równowartość 60 min i 3600 szekli.
Talent jest to też wybitne uzdolnienie do czegoś, albo człowiek obdarzony wybitnymi zdolnościami twórczymi.
Można powiedzieć, że talenty to są miliony. Pieniądze i uzdolnienia nie mnożą się same. Ewangelia podkreśla znaczenie wierności w ich pomnażaniu: “… ponieważ okazałeś się wierny.” Trzeba wiernie i wytrwale rozwijać otrzymane talenty, przecież każdy z nas posiada przynajmniej jeden talencik. Ale złość, zazdrość i gnuśność, przed którymi przestrzega nas Jezus, mogą nas zaślepić i zablokować w rozwoju posiadanych talentów. Często mamy też trudności w ich zauważeniu. Dlatego dzisiejszy dzień spędzę na łowisku, czyli na wyławianiu talentów, by już jutro je móc pomnożyć.
