Patrzcie więc, jak słuchacie: ten bowiem, który ma, będzie mu dodane, i któremu wydaje się mieć, będzie zabrane mu. (Łk 8,18)
Βλέπετε οὖν πῶς ἀκούετε· ὃς ἂν γὰρ ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ· καὶ ὃς ἂν μὴ ἔχῃ, καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ.
Videte ergo quomodo audiatis? Qui enim habet, dabitur illi: et quicumque non habet, etiam quod putat se habere, auferetur ab illo.
W bogatej panoramie greckich czasowników oznaczających widzenie, wybrany dziś podpowiada, że sam proces ewangelicznego patrzenia wiąże się z drugim zmysłem, ze słyszeniem. Implikuje to zaproszenie do uważności, do wewnętrznej mądrości, która podpowiada, że wszystko, co posiadamy, jest darem. Ten, kto w taki sposób patrzy i słucha, zostaje wzbogacony o tę radość, która towarzyszy odkrywcy.
