Jeśli zaś palcem Boga Ja wyrzucam demony, zatem przyszło do was Królestwo Boże. (Łk 11,20)
εἰ δὲ ἐν δακτύλῳ θεοῦ ἐγὼ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφʼ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ.
Porro si in digito Dei eiicio dæmonia: profecto pervenit in vos regnum Dei.
Zdumiewa fakt, że Pan Jezus palcem wyrzuca. Wszystko jest Mu posłuszne. Wydaje się, że dzieje się to z lekkością i mocą jednocześnie. Pan nie dyskutuje, nie układa się z demonami, lecz je wyrzuca. Wiąże się to z tym, że Pan przywraca wolność konkretnym ludziom, dręczonym i opętanym przez złego ducha. To wyrzucanie nie jest na pokaz, nie ma wzbudzać sensacji, lecz pokorną wdzięczność wobec mocy Boga, objawiającej się niemal jednym skinięciem palca. Tak się objawia moc Ducha Świętego.
