Skoczyć (σκιρτάω skirtaō)

Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, podskoczyło dziecko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. (Łk 1,41)

καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας ἡ Ἐλισάβετ, ἐσκίρτησεν τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς, καὶ ἐπλήσθη πνεύματος ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ.

et factum est ut audivit salutationem Mariae Elisabeth exultavit infans in utero eius et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth.

Dziecię w łonie Elżbiety zaraz rozpoznało Jej pozdrowienie z radością i skokiem tylko zamiast śpiewu wołało do Bogurodzicy… – tak ten fragment komentuje Akatyst. Nawet dziecko, które jeszcze nie potrafi mówić, nawet jeszcze się nie urodziło jest napełnione Duchem Świętym i w sobie tylko możliwy sposób daje znać o Mesjaszu. A niektórzy odbierają godność nienarodzonemu, mówiąc o nim bezmyślny, bezuczuciowy, bezwiedny płód.

Komentarz