Czyż nie jest raczej ten post, który wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać. (Iz 58,6)
הֲלֹ֣וא זֶה֮ צֹ֣ום אֶבְחָרֵהוּ֒ פַּתֵּ֨חַ֙ חַרְצֻבֹּ֣ות רֶ֔שַׁע הַתֵּ֖ר אֲגֻדֹּ֣ות מוֹטָ֑ה וְשַׁלַּ֤ח רְצוּצִים֙ חָפְשִׁ֔ים וְכָל־מוֹטָ֖ה תְּנַתֵּֽקוּ׃
Nonne hoc est ieiunium, quod elegi: dissolvere vincula iniqua, solvere funes iugi, dimittere eos, qui confracti sunt, liberos, et omne iugum dirumpere?
Izajasz dwukrotnie użył słowa jarzmo w całej księdze, w tym jednym wersecie. Termin, jak wiele słów hebrajskich, jest wieloznaczny. Dlatego raz został przetłumaczony jako kajdany, a za drugim jako jarzmo. Jest ono obrazem zniewolenia, ciężaru, uwikłania, ucisku. Pierwszym aktem dobrze przeżywanego postu jest zobaczyć własne jarzma, pod które wydaliśmy naszą wolność i godność. Drugim aktem jest uwolnić tych, których sami związaliśmy, naszym egoizmem, zachłannością, nieporządkowanymi przywiązaniami. Trzecim aktem jest przyjąć jarzmo Jezusa i Ewangelii i uczyć się łagodności Serca Bożego.
