Izrael miłował Józefa najbardziej ze wszystkich swych synów, gdyż urodził mu się on w podeszłych jego latach. Sprawił mu też długą szatę z rękawami. (Rdz 37,3)
וְיִשְׂרָאֵ֗ל אָהַ֤ב אֶת־יוֹסֵף֙ מִכָּל־בָּנָ֔יו כִּֽי־בֶן־זְקֻנִ֥ים ה֖וּא לֹ֑ו וְעָ֥שָׂה לֹ֖ו כְּתֹ֥נֶת פַּסִּֽים׃
Israel autem diligebat Ioseph super omnes filios suos, eo quod in senectute genuisset eum; fecitque ei tunicam talarem.
Pierwszą szatą, którą otrzymał człowiek, było “okrycie ze skór” tuż przed wypędzeniem z raju. Gest Boga oznaczał miłość, która ochrania, osłania to, co podatne na zranienie, na urazy. Autor Księgi Rodzaju użył tego samego terminu jak w dzisiejszym czytaniu. Izrael powodowany szczególną miłością ozdobił Józefa tuniką jako znak miłości. Stała się ona potem dla ojca znakiem żałoby, po rzekomej stracie. Czasem, gdy kogoś kochamy, obdarzamy tę osobę szatą godności, szacunku, poprzez dobre słowo, modlitwę, czułość, aby wzmocnić to, co może być w niej słabe, jeszcze niedojrzałe.
