Następnie ukazany został Jakubowi, potem apostołom wszystkim. (1Kor 15,7)
ἔπειτα ὤφθη Ἰακώβῳ ⸀εἶτα τοῖς ἀποστόλοις πᾶσιν·
deinde visus est Iacobo, deinde apostolis omnibus.
W świadectwach o chrystofanianiach jeden raz słyszymy o osobistym doświadczeniu spotkania Jakuba z Jezusem. Wskazuje to na szczególną rolę tego Brata Pańskiego w jerozolimskiej wspólnocie braci, uczniów i apostołów. Filip prosił o widzenie Ojca. Jakub otrzymuje dar, który dopełnia łaskę widzenia – spotkanie z Panem. Spojrzenie, oglądanie, staje się coraz bardziej wewnętrzne, gdyż Zmartwychwstały zjednoczył się z nami tak bardzo, że żyjemy Jego życiem, możemy patrzeć z Jego perspektywy, możemy kochać Jego miłością. Nam został ukazany Chrystus w Słowie Bożym, w liturgii, w sakramentach.
