Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy, módlcie się jeden za drugiego, byście odzyskali zdrowie. Wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego. (Jk 5,16)
ἐξομολογεῖσθε oοὖν ἀλλήλοις τὰς ἁμαρτίας καὶ εὔχεσθε ὑπὲρ ἀλλήλων ὅπως ἰαθῆτε. Πολὺ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη.
Confitemini ergo alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem ut salvemini: multum enim valet deprecatio iusti assidua.
Z serwisu watykańskiego:
“Cud otwierający drogę do kanonizacji Carla Acutisa miał miejsce we Włoszech w 2022 r. Dotyczy 17-letniej wówczas Kostarykanki. Po upadku z roweru doznała urazu głowy. Lekarze uznali jej stan za krytyczny, informując rodziców, że Valeria w każdej chwili może umrzeć. Sekretarka matki zaczęła modlić się do bł. Carla Acutisa o zdrowie dla nastolatki, matka dziewczyny udała się z pielgrzymką do grobu błogosławionego z prośbą o uratowanie życia córki. Tego samego dnia dziewczyna zaczęła samodzielnie oddychać i wróciła jej sprawność w rękach oraz częściowo mowa. Po dwóch miesiącach zupełnie zdrowa Valeria wraz z mamą pielgrzymowały do grobu bł. Carla, dziękując za ocalone życie i zdrowie”.
Dodam tylko:
Też nasza modlitwa dniem i nocą
drugiemu przyjdzie z pomocą.
Drugi nie potrzebuje obmowy,
ale modlitwy, a będzie zdrowy.
