Eliasz stamtąd poszedł i odnalazł Elizeusza, syna Szafata, orzącego: dwanaście par wołów przed nim, a on przy dwunastej. Wtedy Eliasz, podszedłszy do niego, zarzucił na niego swój płaszcz. (1Krl 19,19)
וַיֵּ֣לֶךְ מִ֠שָּׁם וַיִּמְצָ֞א אֶת־אֱלִישָׁ֤ע בֶּן־שָׁפָט֙ וְה֣וּא חֹרֵ֔שׁ שְׁנֵים־עָשָׂ֤ר צְמָדִים֙ לְפָנָ֔יו וְה֖וּא בִּשְׁנֵ֣ים הֶעָשָׂ֑ר וַיַּעֲבֹ֤ר אֵלִיָּ֨הוּ֙ אֵלָ֔יו וַיַּשְׁלֵ֥ךְ אַדַּרְתֹּ֖ו אֵלָֽיו׃
Profectus ergo inde repperit Eliseum filium Saphat arantem duodecim iugis boum; et ipse cum duodecimo erat. Cumque venisset Elias ad eum, misit pallium suum super illum.
Καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν καὶ εὑρίσκει τὸν Ελισαιε υἱὸν Σαφατ, καὶ αὐτὸς ἠροτρία ἐν βουσίν — δώδεκα ζεύγη βοῶν ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς δώδεκα — , καὶ ἐπῆλθεν ἐπʼ αὐτὸν καὶ ἐπέρριψε τὴν μηλωτὴν αὐτοῦ ἐπʼ αὐτόν.
Płaszcz jest elegancką częścią garderoby. Ktoś ubrany w tę długą, powłóczystą szatę zwraca na siebie uwagę i wyróżnia się w tłumie. Płaszcz, który Eliasz przekazał swojemu następcy Elizeuszowi, wyróżniał ich wśród ludzi. Wskazywał, że są prorokami i znajdują się pod szczególną opieką Boga.
My również w chrzcie świętym otrzymaliśmy wspaniałą szatę. Jest to nasz płaszcz, który nas wyróżnia, mówi o naszej godności i zachowuje pod szczególną opieką Chrystusa.
Ubierając się, nigdy nie zapomnijmy włożyć na siebie tej dostojnej i eleganckiej szaty.
