Wziął płaszcz Eliasza, który spadł od niego, i uderzył nim wody. Zawołał: „Gdzież jest Pan, Bóg Eliasza?”. Kiedy ponownie uderzył wody, rozdzieliły się na jedną i drugą stronę i Elizeusz przeszedł. (2Krl 2, 14)
וַיִּקַּח֩ אֶת־ אַדֶּ֨רֶת אֵלִיָּ֜הוּ אֲשֶׁר־ נָפְלָ֤ה מֵֽעָלָיו֙ וַיַּכֶּ֣ה אֶת־ הַמַּ֔יִם וַיֹּאמַ֕ר אַיֵּ֕ה יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֵלִיָּ֑הוּ אַף־ ה֣וּא ׀ וַיַּכֶּ֣ה אֶת־ הַמַּ֗יִם וַיֵּֽחָצוּ֙ הֵ֣נָּה וָהֵ֔נָּה וַֽיַּעֲבֹ֖ר אֱלִישָֽׁע׃
καὶ ἔλαβεν τὴν μηλωτὴν Ηλιου ἣ ἔπεσεν ἐπάνωθεν αὐτοῦ καὶἐπάταξεν τὸ ὕδωρ καὶ οὐ διέστη καὶ εἶπεν ποῦ ὁ θεὸς Ηλιουαφφω καὶ ἐπάταξεν τὰ ὕδατα καὶ διερράγησαν ἔνθα καὶ ἔνθα καὶ διέβη Ελισαιε.
Jego imię może oznaczać “Bóg bogactwa” albo “Bóg błagania” (za słownikiem Stronga). Zarówno jedno i drugie znaczenie jest trafione w dziesiątkę, jeśli chodzi to tego proroka. Bóg odpowiada na jego wołanie i obdarza go według prośby dwiema częściami ducha Eliasza, duchowego ojca.
