Któż zaś jest kłamcą, jeśli nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Mesjaszem? Ten właśnie jest antychrystem, kto nie uznaje Ojca i Syna. (1J 2,22)
ττίς ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν.
quis est mendax nisi is qui negat quoniam Iesus non est Christus? hic est antichristus qui negat Patrem et Filium.
Słowo ἀρνέομαι użyte na określenie zaprzeczenia, nie jest tylko stwierdzeniem, że się z czymś nie zgadzam, ale deklaracją, która ma konsekwencje publiczne. Swoiste upieranie się, że Jezus nie jest Mesjaszem, siłą rzeczy czyni z takiego denialisty antychrysta, który w centrum wszechświata stawia własną osobę.
