A wszyscy, którzy zasiadali w Sanhedrynie, przyglądali się mu uważnie i zobaczyli twarz jego podobną do oblicza anioła. (Dz 6,15)
καὶ ⸂ἀτενίσαντες εἰς αὐτὸν πάντες οἱ καθεζόμενοι⸃ ἐν τῷ συνεδρίῳ εἶδον τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ πρόσωπον ἀγγέλου.
Et intuentes eum omnes, qui sedebant in concilio, viderunt faciem eius tamquam faciem angeli.
Jak widać, dwojako się tłumaczy greckie słowo πρόσωπον [prosōpon]. Co było w wyglądzie twarzy Szczepana, że wyglądała jak oblicze anioła? Nie bardzo nam wiadomo, jak wygląda oblicze anioła. Może chodziło o rodzaj duchowego światła, może szczególny sposób patrzenia, który ujawniał się w rysach twarzy. Rzeczywiście, ten odważny Diakon, za chwilę będzie oglądał niebo otwarte i Syna Człowieczego. Może na nim odbija się podobieństwo do Jezusa i przyszła chwała, która spełniła się w jego męczeństwie.
Greckie słowo πρόσωπον [prosōpon] oznacza twarz /oblicze. W kontekście biblijnym odnosi się do łaski lub niełaski Boga, czyjeś obecności, także do fizycznej twarzy osoby. Słowo to pochodzi od przyimka πρός [pros] o znaczeniu w kierunku /zwrócony twarzą oraz rzeczownika ὤψ [ōps], czyli oko. Hebrajskim odpowiednikiem tego słowa jest פָּנִים [panim].