Znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni, obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. (2Kor 4,9)
διωκόμενοι ἀλλʼ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλʼ οὐκ ἀπολλύμενοι.
persecutionem patimur, sed non derelinquimur: deiicimur, sed non perimus.
Prześladowania – ból, cierpienie, niesprawiedliwość, ucisk. Znosić prześladowania wcale nie jest łatwo. Święty Paweł niejednokrotnie wymienia długą listę tego, co znosił, co go spotkało dla Imienia Jezusa. Taka jest droga każdego, kto na poważnie idzie za Jezusem i głosi Ewangelię, prędzej czy później spotka się z niechęcią, czy prześladowaniem ze strony ludzi. Dlaczego tak jest, skoro Ewangelia daje nam szczęście, radość, życie wieczne, dlaczego jej głosiciele muszą cierpieć?
Pewnie dlatego, że Dobra Nowina, jest wymagająca i pociąga do nawrócenia. Ludzie, którzy, pragną łatwego, przyjemnego życia, ci, którzy umiłowali ciemność, a nie światło, niszczą ją i jej głosicieli, by na jaw nie wyszły ich złe uczynki. Nie chcą, by prawda Ewangelii pokazała ich grzech, z którym musieliby się skonfrontować. Łatwiej więc jest zagłuszyć sumienie, prześladując tych, którzy żyją w świetle. Tak, to już jest w życiu, że świętość jednych pociąga ku Bogu, a innych odpycha. Nie dajmy się zniechęceniu w obliczu trudności i prześladowań, dla Jezusa warto!
