Sporządź węża miedzianego i umieść go na wysokim palu, wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu. (Lb 21,8)
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה עֲשֵׂה לְךָ שָׂרָף וְשִׂים אֹתוֹ עַל־נֵס וְהָיָה כָּל־הַנָּשׁוּךְ וְרָאָה אֹתוֹ וָחָי׃
καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν Ποίησον σεαυτῷ ὄφιν καὶ θὲς αὐτὸν ἐπὶ σημείου, καὶ ἔσται ἐὰν δάκῃ ὄφις ἄνθρωπον, πᾶς ὁ δεδηγμένος ἰδὼν αὐτὸν ζήσεται.
et locutus est Dominus ad eum fac serpentem et pone eum pro signo qui percussus aspexerit eum vivet.
Żyć (חָיָה ḥāyâ), czasownik ten w hebrajskiej koniugacji qal znaczy także „przeżyć”, „zachować życie”, „ożywić”, „odżyć”, „powrócić do zdrowia”. W innych koniugacjach znaczy również „pozwolić żyć”, „dać życie”, „uratować życie” czy „wskrzesić”. W hebrajskim חָיָה (ḥāyâ) nie znaczy tylko „egzystować”, ale „żyć w pełni, w bogactwie i w szczęściu”. Często jest równoważnikiem „bycia zdrowym i silnym”. W dzisiejszym Pierwszym Czytaniu (Lb 21,4b-9) czytamy: „Sporządź węża miedzianego i umieść go na wysokim palu, wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu (חָיָה ḥāyâ)”. Warto zauważyć, że czasownik ten występuje tutaj w koniugacji qal i znaczy „zachować życie”, „przeżyć”. Podobnie Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii mówi do Nikodema: „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie umarł, ale miał życie wieczne” (J 3,16). O ile Księga Liczb mówi o uratowaniu życia po ukąszeniu węża, o tyle Pan Jezus mówi o ocaleniu od „ukąszenia” śmierci i zachowaniu życia wiecznego. Jedynym warunkiem jest wiara w Niego.
חָיָה [ḥāyâ]
Hebrajskie słowo חָיָה oznacza żyć, być ożywionym, zachować życie. W Biblii odnosi się do daru istnienia pochodzącego od Pana Boga, który jest jedynym Źródłem życia. Grecki odpowiednik biblijny to ζάω [dzaō].