Deptać (שׁאף šā’af)

Deptać (שׁאף šā’af), w języku hebrajskim czasownik ten może znaczyć chwytać, chłonąć (powietrze), wzdychać (do czegoś), pragnąć, czyhać oraz gnębić. Świszczące brzmienie tego rdzenia nawiązuje z jednej strony do sapania z wysiłku, z jakim nieprzyjaciel z całych sił ściga kogoś, kogo chce pochwycić w swe sidła, ale także w sensie metaforycznym do nienasyconej chciwości, która popycha silniejszego do tego, aby przy użyciu przemocy dorwać się do dóbr, jakimi dysponuje słabszy. Czasownik ten występuje w Starym Testamencie 14 razy, w księgach prorockich i mądrościowych. W dzisiejszym Pierwszym Czytaniu, prorok Amos (8,4-7) używa tego czasownika przeciwko tym, którzy depczą ubogich, usiłując wzbogacić się ich wyzyskiem i nieuczciwym handlem. Dyszą chciwością i chęcią bogacenia się kosztem słabszych. Podobnie Jezus w Ewangelii Łukasza (16,1-13), używając przypowieści i porównań, mówi o używaniu dóbr tego świata, bogactw, „mamony”, nie w sposób chciwy, niesprawiedliwy, służąc „mamonie”, ale wolny i inteligentny, dokładnie tak, jak Pan Bóg, który „bogaty jest w miłosierdzie” (Ef 2,4) czyli tak, żeby „mamona” nie rządziła nami i żeby dobra tego świata nie czyniły nas swoimi sługami, ale przeciwnie, żeby służyły Bogu i były Jemu podporządkowane. Jezus mówi jasno: „nie można dwom panom służyć” i „nie możecie służyć Bogu i mamonie”. Niezależnie od tego, ile posiadamy, możemy wybierać sposób, w jaki korzystamy z naszych dóbr.

שׁאף [šā’af]

Hebrajskie słowo שָׁאַף [šāʾaf] oznacza chwytać, chłonąć (powietrze), wzdychać (do czegoś), pragnąć, usilnie dążyć, czyhać, gnębić. W Biblii odnosi się do intensywnej tęsknoty lub zawziętego dążenia. Greckim odpowiednikiem jest ἐπιποθέω [epipotheō] – tęsknić, gorąco pragnąć.